Niezależnie od tego, kim jesteś, od czasu do czasu każdy popełnia błędy. Błędy są częścią ludzkiej natury. Są niezbędne, aby pomóc nam się rozwijać – od nauki chodzenia w czesach niemowlęcych po poruszanie się po szkole, relacje osobiste i życie zawodowe.
Ostatecznie liczy się to, jak się podnosisz.
Błędy mogą być czymś normalnym, ale rzadko kiedy są przyjemne. Popełnianie błędów w pracy jest szczególnie trudne, ponieważ nasza praca jest dla nas ważna – zwłaszcza jeśli my (i nasze rodziny) polegamy na naszych dochodach, aby zapewnić sobie jedzenie i schronienie. Stawka jest wyjątkowo wysoka, co może sprawić, że będziemy wrażliwi nawet na najmniejsze błędy.
Jednak nie da się być zawsze idealnym. W pewnym momencie popełnisz błąd i to jest w porządku. W zdecydowanej większości przypadków błędy nie są tak duże, jak nam się wydaje. Jeśli tylko przyznasz się do błędów i będziesz pracować nad ich naprawieniem (zamiast ukrywać to, co się stało), będą one okazją do nauki.
Pomyłka nie jest końcem świata – to szansa, aby się uczyć, rozwijać i doskonalić. Prawdziwym błędem jest próba ukrywania błędów zamiast powiedzenia komuś o tym i uznania, że coś się stało.
W przeszłości wypalenie zawodowe i syndrom oszusta były badane jako dwa odrębne zjawiska. W tym raporcie łączymy te dwa zjawiska, aby pomóc liderom ograniczyć wypalenie i zwiększyć retencję pracowników.
Kiedy próbujesz być idealny, trudno jest coś zrobić. Możesz ciągle sprawdzać swoją pracę, mieć trudności z delegowaniem zadań i prokrastynować, gdy boisz się popełnić błąd. Co więcej, badania sugerują, że skrajny perfekcjonizm jest szkodliwy dla zdrowia psychicznego, narażając Cię na większe ryzyko wypalenia, niezadowolenia z pracy i depresji.
Bycie perfekcjonistą lub zarządzanie perfekcjonistą może być trudne. Możesz jednak zwalczać negatywne skutki perfekcjonizmu, normalizując błędy i otwarcie mówiąc o tym, jak można się na nich uczyć. Jest to część koncepcji zwanej bezpieczeństwem psychologicznym: przekonania, że środowisko pracy jest bezpieczne pod względem ryzyka interpersonalnego, na przykład w zakresie zgłaszania pytań, wątpliwości lub błędów.
W końcu nadal możesz mieć wysokie standardy, nie próbując być idealnym. A jeśli się nad tym zastanowić, to tak naprawdę nie chcesz mieć idealnych pracowników, a solidne procesy zespołowe, które pomogą Ci wykonywać pracę jak najlepiej. Dlatego w gazetach są redaktorzy i korektorzy. Nie oczekują, że pierwsza wersja robocza będzie idealna. Zamiast tego stworzyli proces, który pozwala przekazywać informacje zwrotne, ulepszać wersję roboczą i dopracowywać produkt końcowy.
Coś Ci nie wyszło? Nie martw się. Oto, jak przetworzyć sytuację, podjąć działania i iść dalej:
To normalne, że czujesz się sfrustrowany, zaniepokojony, a może nawet zawstydzony, gdy popełnisz błąd. Chociaż te emocje są normalne, mogą stać na drodze dobrego podejmowania decyzji. Dlatego najpierw należy uporządkować swoje uczucia, aby później móc podejmować działania z zachowaniem spokoju.
Poświęć chwilę, aby przeanalizować swoje uczucia. Weź głęboki oddech, odejdź od pracy, idź na spacer lub porozmawiaj z zaufanym przyjacielem. W końcu negatywne uczucia miną, a Ty będziesz w stanie lepiej poradzić sobie z sytuacją.
Kiedy popełnisz błąd, najważniejsze jest, aby powiedzieć o tym komuś, zanim sprawa przybierze na sile. Błędy rzadko są tak poważne, jak nam się wydaje, a próba ich ukrycia może znacznie pogorszyć sytuację. Zamiast tego poinformuj swojego przełożonego lub zaufanego członka zespołu o tym, co się stało. Nie szkodzi, jeśli nie masz teraz rozwiązania – mogą Ci pomóc je znaleźć.
Branie odpowiedzialności za błędy nie jest łatwe, ale psychologowie są zgodni co do tego, że nauka przyznawania się do błędów jest niezbędna do utrzymywania relacji i rozwoju (osobistego lub zawodowego) w dłuższej perspektywie. Przyznanie się do błędu nie oznacza słabości. W rzeczywistości pokazuje, że masz wystarczająco dużo siły, aby okazać wrażliwość i obiektywizm w odniesieniu do swoich działań. W rezultacie Twój zespół może mieć pewność, że w przyszłości postąpisz właściwie, nawet jeśli oznacza to przyznanie się do błędu.
Po chwili wytchnienia i powiedzeniu komuś o swoim błędzie, czasami trzeba przyznać się do niego i przeprosić za to, co się stało. Nie oznacza to, że wszystko zepsułeś lub że jesteś kiepski w swojej pracy – oznacza to po prostu, że coś poszło nie tak i że wyciągnąłeś z tego wnioski.
Przepraszając za błąd, nie przesadzaj. Unikaj wymówek, usprawiedliwień i mówienia o sobie źle. Zamiast tego bądź szczery i uprzejmy. Wystarczy, że powiesz coś w stylu: „Cześć (współpracowniku), popełniłem ten błąd i pracuję nad jego naprawieniem. Przepraszam za wszelkie niedogodności, jakie mogło to spowodować po Twojej stronie”.
Popełnianie błędów w dużej mierze polega na tym, aby nauczyć się ich naprawiać. Jeśli Twój błąd jest czymś, co możesz naprawić, opracuj plan działania, aby zaradzić sytuacji. Na przykład, jeśli zapomniałeś zaprosić kluczowego interesariusza na spotkanie inaugurujące projekt, wyślij mu notatki ze spotkania, aby mógł przekazać informacje zwrotne na temat czynności do wykonania i decyzji podjętych podczas spotkania.
Nie wszystkie błędy można naprawić, ale to też jest w porządku. Najważniejsze jest, aby wyciągnąć wnioski z popełnionego błędu i opracować plan działania, który pozwoli uniknąć tego samego błędu w przyszłości. Kontynuując powyższy przykład, możesz postanowić, że na początku każdego projektu przeprowadzisz analizę interesariuszy, aby upewnić się, że angażujesz właściwe osoby we właściwym czasie.
Popełnianie błędów ma swoje emocjonalne konsekwencje. Dlatego ważne jest, aby dbać o siebie i upewnić się, że radzisz sobie z negatywnymi uczuciami w zdrowy sposób. Trzymaj się swojej codziennej rutyny, zamiast pracować w nadgodzinach. Unikaj izolowania się od innych z powodu niepokoju, zażenowania lub frustracji. Codziennie poświęć trochę czasu na oderwanie się od pracy i skup się na życiu osobistym. Wyjdź na spacer, ugotuj zdrowy posiłek, spędź czas z przyjaciółmi lub rodziną – wszystkie te działania mogą pomóc Ci odwrócić uwagę od błędu i uświadomić sobie, że praca to tylko jeden z aspektów Twojego życia.
Przeczytaj: Czym jest lęk przed pracą? 10 wskazówek, jak przezwyciężyć obawy związane z pracąW przeszłości wypalenie zawodowe i syndrom oszusta były badane jako dwa odrębne zjawiska. W tym raporcie łączymy te dwa zjawiska, aby pomóc liderom ograniczyć wypalenie i zwiększyć retencję pracowników.
Nadal czujesz się przygnębiony z powodu swojego błędu? To się zdarza i nie tylko Ty odczuwasz niepokój. Rzecz w tym, że Twój błąd prawdopodobnie nie jest tak poważny, jak myślisz, a spojrzenie na sprawę z innej perspektywy może pomóc Ci poradzić sobie z resztkowym niepokojem.
Kiedy ludzie popełniają błędy, często wpadają w jedną z tych „pułapek myślowych” – negatywnych wzorców myślowych, które utrudniają spojrzenie na sytuację z odpowiedniej perspektywy i dostrzeżenie jej prawdziwego charakteru. Jeśli odczuwasz niepokój związany z popełnionym błędem, zapoznaj się z poniższą listą, aby sprawdzić, które z tych „pułapek myślowych” mogą Cię dotyczyć.
Myślenie czarno-białe: postrzeganie rzeczy jako w 100% dobrych lub w 100% złych.
Przykład: popełniłem duży błąd i nie mogę zrealizować określonego zadania. Teraz mój projekt jest zrujnowany.
Rozwiązanie: poszukaj szarych stref. Sytuacje rzadko są idealne lub całkowicie bezwartościowe – spróbuj znaleźć przynajmniej jedną dobrą stronę.
Nadmierne uogólnianie: postrzeganie błędu jako niekończącego się wzorca porażki.
Przykład: nie udało mi się dotrzymać kolejnego terminu. Nigdy nie będę w stanie ukończone projekty na czas i nikt już mi nie zaufa.
Rozwiązanie: przypomnij sobie wcześniejsze sukcesy lub pozytywne wydarzenia. Co udało Ci się osiągnąć w przeszłości, z czego jesteś dumny?
Czytanie w myślach: zakładanie, że inni ludzie będą myśleć o Tobie negatywnie z powodu Twojego błędu.
Przykład: denerwowałem się podczas prezentacji i źle się wyraziłem. Teraz ludzie będą myśleć, że jestem niekompetentny lub nieprofesjonalny.
Rozwiązanie: pamiętaj, że nie jesteś w centrum wszechświata, a ludzie mają inne rzeczy do roboty niż siedzenie i negatywne myślenie o Tobie. Czy kiedy inni ludzie popełniali błędy w przeszłości, to była taka wielka sprawa?
Rozumowanie emocjonalne: zakładanie, że jeśli coś wydaje się prawdziwe, to musi być prawdziwe.
Przykład: zapomniałem zabrać notatki na spotkanie z klientem i całkowicie się zdenerwowałem. Teraz nigdy nie dostanę awansu, którego chciałem, a jutro nie będę mógł pokazać się w pracy.
Rozwiązanie: nabierz dystansu. Ile razy w przeszłości wydarzył się najgorszy scenariusz? Jeśli 0 oznacza złamanie paznokcia, a 100 katastrofę nuklearną, jaką ocenę wystawiłbyś wydarzeniu, z którym masz do czynienia w tej chwili? Czy będziesz pamiętać o tym błędzie za tydzień, miesiąc lub rok?
Katastroficzne myślenie: wyobrażanie sobie najgorszego scenariusza i myślenie, że nie będziesz w stanie sobie z nim poradzić.
Przykład: rozmowa kwalifikacyjna nie powiodła się, a poszukiwanie pracy przeciąga się w czasie. Teraz nigdy nie znajdę nowej pracy i stracę mieszkanie, gdy skończą mi się oszczędności.
Rozwiązanie: pomyśl o wszystkich dostępnych zasobach – ludziach, miejscach lub rzeczach. Co zrobiłbyś(-abyś) w pierwszej kolejności, gdyby stało się najgorsze? A potem?
Personalizacja: obwinianie jednej osoby (np. siebie) za sytuację, która ma wiele przyczyn.
Przykład: moja inicjatywa nie powiodła się, ponieważ nie umiem zarządzać projektami. Powinienem był lepiej zarządzać interesariuszami, aby zadania zostały ukończone na czas.
Rozwiązanie: pamiętaj, że nikt nie jest doskonały. Skup się na tworzeniu rozwiązań, a nie na obwinianiu.
Ważne jest, jak zachowujesz się jako menedżer, gdy członkowie zespołu popełniają błędy. To ono nadaje ton kulturze zespołu i może pomóc mu poczuć się bezpiecznie pod względem psychologicznym, dzięki czemu pracownicy będą mogli podejmować ryzyko bez obawy przed porażką.
Oto, co możesz zrobić, gdy jeden z Twoich bezpośrednich podwładnych popełni błąd:
Nie obwiniaj: gdy ktoś przyznaje się do błędu, unikaj obwiniania go i mówienia, że to jego wina. Podziękuj za to, że przyszła do Ciebie i skup się na tym, co się stało. Pomóż członkowi zespołu określić kroki, które musicie podjąć jako zespół, aby naprawić sytuację. To samo dotyczy sytuacji, gdy ktoś od razu przyznaje się do błędu – okaż współczucie i skup się na problemie, a nie na tym, kto jest za niego odpowiedzialny.
Wykaż się ciekawością: zamiast przyjmować założenia na temat tego, co się stało, zadawaj pytania, aby zrozumieć perspektywę członka zespołu. Ćwicz aktywne słuchanie, aby przyswoić sobie to, co mówi druga osoba i dać jej znać, że zwracasz uwagę na to, co mówi. W ten sposób zrozumiesz pełny obraz sytuacji i uzyskasz wszystkie informacje potrzebne, aby pomóc członkowi zespołu rozwiązać problem.
Komunikuj się osobiście lub przez wideo: gdy ktoś z Twojego zespołu popełni błąd, ważne jest, aby wizualnie pokazać, że nie jesteś zdenerwowany ani zły. Wiadomości wysyłane przez Slacka lub e-mailem mogą zostać źle zrozumiane, więc lepiej porozmawiać twarzą w twarz, jeśli to możliwe, aby uniknąć nieporozumień.
Pozwól członkom zespołu samodzielnie rozwiązywać problemy: błędy są naturalną częścią delegowania zadań. Nie ma nic złego w tym, aby członkowie zespołu popełniali i naprawiali drobne błędy na własną rękę – nawet jeśli przewidujesz, że do tego dojdzie. Zamiast od razu wkraczać, aby naprawić błąd, pozwól pracownikowi najpierw spróbować samodzielnie znaleźć rozwiązanie. Pomoże mu to wyciągnąć wnioski z sytuacji i rozwijać umiejętności rozwiązywania problemów oraz pewność siebie, których będzie potrzebował, aby samodzielnie naprawiać swoje błędy w przyszłości. Pokazuje to również zaufanie i pokazuje członkowi zespołu, że jeden błąd nie sprawia, że jest mniej wartościowy.
Spraw, aby było to doświadczenie edukacyjne: po daniu członkowi zespołu szansy na naprawienie błędu, przekaż mu informacje zwrotne, które pomogą mu wyciągnąć wnioski z sytuacji i uniknąć powtórzenia tego samego błędu w przyszłości. Jeśli czujesz się z tym komfortowo, możesz również podzielić się tym, jak Ty radziłeś sobie z poważnymi błędami w przeszłości. Pomaga to budować zaufanie i pokazuje, że błędy są normalną częścią rozwoju.
Jeśli błędy się powtarzają, zastanów się nad rozwiązaniami: gdy te same błędy zdarzają się wielokrotnie, może istnieć podstawowy problem lub zachowanie, które uniemożliwia pracownikowi osiąganie jak najlepszych wyników. Przeprowadź burzę mózgów, aby ustalić, jakie nawyki lub zmiany mogą pomóc zapobiec problemowi w przyszłości – na przykład pomóż pracownikowi skonfigurować alerty w Kalendarzu, jeśli często spóźnia się na spotkania.
Błędy są częścią życia i nie da się ich całkowicie uniknąć. Zamiast tego skup się na tworzeniu solidnych procesów zespołowych, które pozwalają na błędne oceny i pomyłki. Na przykład zamiast próbować stworzyć idealny produkt za pierwszym razem, stwórz proces, który pozwoli Ci na iterację i ulepszanie produktu w czasie. Dzięki temu Twój zespół może działać szybko, podejmować ryzyko i łatwo dostosowywać się do zmian.
W przeszłości wypalenie zawodowe i syndrom oszusta były badane jako dwa odrębne zjawiska. W tym raporcie łączymy te dwa zjawiska, aby pomóc liderom ograniczyć wypalenie i zwiększyć retencję pracowników.