Nie możesz pokonać wypalenia w pojedynkę, ale możesz zacząć tutaj

Wypalenie nie jest uczuciem.

Wypalenie to stan fizjologiczny i neurologiczny, który może rozwijać się miesiącami i równie długo trwać jego odwrócenie.

Wypalenie zawodowe i syndrom oszusta to powszechne problemy w świecie pracy. Z badania Asana „Anatomia pracy” wynika, że 7 na 10 pracowników wiedzy doświadczyło w zeszłym roku wypalenia zawodowego lub syndromu oszusta, a średnio 42% doświadczyło obu tych stanów. Dane te sugerują, że przyczyny leżące u podstaw wypalenia i syndromu oszusta mogą być ze sobą powiązane.

Niedawno współpracowałem z Asaną przy nowym raporcie specjalnym na temat wypalenia zawodowego, aby przedstawić, w jaki sposób liderzy firm muszą inwestować w środki, aby zatrzymać swoje talenty i wyprzedzić wypalenie zawodowe. Takie inwestycje zaczynają się od edukacji na temat tego, czym jest (i czym nie jest) wypalenie oraz dlaczego syndrom oszusta wpływa na pracowników w sposób, którego menedżerowie nie zawsze zauważają.

Jak i dlaczego pojawia się syndrom oszusta

Prawie połowa (49%) przedstawicieli pokolenia Z i milenialsów zgłosiła, że w pracy odczuwa objawy syndromu oszusta. Ponadto ponad trzy czwarte (78%) przedstawicieli pokolenia Z, najnowszych członków siły roboczej, zgłosiło objawy syndromu oszusta. We wszystkich pokoleniach badanych w Indeksie anatomii pracy w Asanie 52% kobiet zgłosiło, że odczuwa syndrom oszusta, w porównaniu z 46% mężczyzn.

Pozwólcie, że przez chwilę szczerze opowiem o syndromie oszusta: jestem kobietą, mniejszością i osobą niebiałą w STEM (nauka, technologia, inżynieria i matematyka). Pamiętam, że na studiach zauważyłam, że prawie wszyscy moi profesorowie, autorzy książek, które czytałam, niesamowity wydział prowadzący badania, w które byłam zaangażowana, byli w rzeczywistości białymi mężczyznami. W tamtym czasie czułam, że przynależę do tego środowiska, a może po prostu wmawiałam sobie, że zrobiłam wystarczająco dużo, aby to złudzenie stało się quasi-rzeczywistością. Jednak w syndromie oszusta fascynujące jest to, że może on okazać swoje brzydkie oblicze, gdy poczujesz, że nie przynależysz do danego środowiska, nawet jeśli Twoje wyniki są na najwyższym poziomie.

Czy naprawdę jestem z natury tak asertywna i pewna siebie? A może wszystkie te lata w teatrze opłaciły się w nieoczekiwany sposób, gdy udawałam, że wpasowuję się w otoczenie? Rozpaczliwie starałam się wyglądać na osobę, która czuje się swobodnie, mimo że byłam zupełnie inna niż wszyscy, których podziwiałam.

Załóżmy, że świetnie sobie radzę na zajęciach i świetnie pracuję w laboratorium, ale nadal czuję, że nie pasuję do tego miejsca. Niezależnie od przyczyny, moje postrzeganie wygrywa, mimo że obiektywnie radzę sobie dobrze w porównaniu z innymi.

Oto jeszcze dwa punkty danych, które odkryliśmy w naszych badaniach: osoby, które doświadczyły syndromu oszusta w ciągu ostatniego roku, częściej odczuwają:

• Zmartwienia w pracy (68%)

• Zmartwienie poza pracą (62%)

Biorąc pod uwagę powiązania między syndromem oszusta a wypaleniem, które sugerują dane Asany, przyjrzyjmy się, jak rozpoznać sygnały, że ktoś w pracy jest na granicy wypalenia.

Pięć oznak wypalenia

Zgodnie z danymi zawartymi w specjalnym raporcie Asany na temat wypalenia, osoby, które doświadczyły wypalenia w ciągu ostatniego roku, prawdopodobnie:

• mają niższe morale (36%),

• są mniej zaangażowani (30%),

• częściej popełniają błędy (27%),

• odejść z firmy (25%),

• nieporozumień (25%).

Dane te pokazują, że wypalenie to coś więcej niż tylko uczucie i że prawdopodobnie istnieją wyraźne wskaźniki, które organizacje mogą mierzyć.

Dlaczego stres może szybciej przerodzić się w wypalenie u młodych ludzi

W mojej pracy jako neurobiolog poznawczy zauważyłem, że wiele osób ma trudności z odróżnieniem normalnego stresu, stresu przewlekłego i wypalenia. W ramach pracy jako konsultant organizacyjny zauważyłem również, że wielu liderów wyższego szczebla jest zszokowanych i zaskoczonych tym, że młodzi ludzie doświadczają wypalenia zawodowego. Zastanawiają się, dlaczego młodsze pokolenia wypalają się, skoro nie wykonują więcej pracy niż ich starsi koledzy.

Pandemia inaczej wpłynęła na młodych pracowników ”

Pandemia miała inny wpływ na młodych pracowników: mieli mniej możliwości uczenia się, nawiązywania kontaktów i korzystania z formalnego mentoringu w formie bezpośrednich spotkań. Trudniej było poprosić o pomoc wirtualnie, a czasami materiały wdrożeniowe i szkoleniowe były kiepskiej jakości.

Wyobraź sobie, że masz 23 lata, jesteś prosto po studiach i mieszkasz w mieście z dala od strony głównej, aby rozpocząć karierę. Twoi starsi koledzy mogli mieć małżonków lub mieszkać z rodziną i mogli nie odczuwać całkowitej izolacji podczas pandemii.

Zapobieganie wypaleniu zawodowemu i syndromowi oszusta zaczyna się od edukacji. Im więcej dowiemy się o wypaleniu i syndromie oszusta, tym lepiej.

Pięć wskazówek, jak zapobiegać wypaleniu

Jedną z najskuteczniejszych strategii, które możemy przyjąć w naszych organizacjach, aby zapobiegać wypaleniu, jest modelowanie zachowań przez liderów, którzy wyznaczają normy. Oto pięć praktycznych wskazówek, które pomogą Ci proaktywnie zwalczać wypalenie zawodowe, zwłaszcza jeśli zauważasz jego oznaki u swoich pracowników.

1. Najpierw wyraź swoje potrzeby, a następnie zapytaj innych, czego potrzebują.

2. Na wczesnym etapie określ oczekiwania wobec zespołu.

3. Ogranicz rozpraszacze.

4. Weź udział w szkoleniach edukacyjnych ze swoim zespołem.

5. Codziennie poświęcaj czas na zapobieganie wypaleniu.

Chcesz dowiedzieć się więcej? Pobierz dane Asany dla decydentów tutaj: Anatomia pracy, raport specjalny: Jak utrzymać zaangażowanie pracowników w świecie, w którym panuje wypalenie.